ಗರುಡಗಂಬದ ದಾಸಯ್ಯ

ಇಲ್ಲಿಯ ಬರಹದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಯವಾದ ಹಾಸ್ಯವು ಹರಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮಸಾಲೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕತೆಯಿದೆ ; ಪಾತ್ರಸೃಷ್ಟಿಯಿದೆ; ನಗೆಯಿದೆ; ನೋವಿದೆ; ಬಣ್ಣನೆಯಿದೆ ; ಬೂಟಾಟವಿದೆ; ಕಟಕಿಯಿದೆ ; ಶಲ್ಯತಂತ್ರವಿದೆ; ಬೇಕಾದರೆ ತತ್ವವಿದೆ ; ಬೇಡಾದರೆ ಹರಟೆಯಿದೆ. ಕಿರುಚಲ ಕಂಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹರುಹಿದ ಇಲ್ಲಿಯ ಹಾಸ್ಯದ ಬಿಳಿಬಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಗೆ ಯಾವಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇರುವವೊ ಯಾರು ಹೇಳಬಹುದು? ದಪ್ಪರ ಬಂದಿಯಿಂದ ಹೇಳಿಸಿದ ಶಾನುಭೋಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಸುಭೇದಾರಿಯ ದಶಾವತಾರಗಳೂ ಕುಣಿದಾಡಿಹೋಗಿವೆ. ಗೊರೂರವರು ಹಾರುವರಾದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಆ ಜಾತಿಯ ಸ್ವರೂಪವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ. ಜೀವನದ ರೌದ್ರ-ಕರುಣ-ಬೀಬತ್ಸ, ಭಯಾನಕಗಳನ್ನು ಕುಸುರು ಕುಸುರಾಗಿ ಅವರು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೇರೆ ಕಿರುಕುಳ ಜೀವನವೂ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹೋರಾಟವು ದೇವರ ಮುಸುಕನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೂ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಹಾಸ್ಯದ ಪಂಜನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದರ ಬಿಂಬಸ್ವರೂಪದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಮಾತಿನ ಹದವು ಗೊರೂರವರಲ್ಲಿದೆ.”